IndeksFAQSzukajRejestracjaZaloguj

Share | 
 

 Podręcznik do eliksirów

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość
Instytut Durmstrang
Mistrz Gry

avatar

Czystość krwi : krystaliczna
Liczba postów : 493

PisanieTemat: Podręcznik do eliksirów   Wto 19 Sie - 16:43

WSTĘP
Witaj, młody czarodzieju!
Ten podręcznik został stworzony, aby ułatwić ci pracę na lekcji eliksirów. Szanuj pracę autora i nie kopiuj treści bez jego zgody! Powinieneś również odnosić się szacunkiem do swojego nauczyciela, który musi znosić cię jako swojego ucznia. Nie psoć, nie niszcz materiałów szkolnych. Inaczej będziesz zmuszony korzystać tylko ze swoich przyrządów. Przez cały okres nauki obowiązuje cię ten o to podręcznik. Jeśli jednak chcesz zdawać owutemy z eliksirów będziesz potrzebował dodatkowych książek. Poza tym mam nadzieję, że posiadasz swój kociołek. Obowiązuje cię rozmiar 2, cynowy. Może być także z innego metalu, lecz nie może mieć dodatkowych ulepszeń! Poza tym, jeśli chcesz na własną rękę przyrządzać jakiś wywar, to musisz zakupić z własnej kiesy składniki do niego. Nie wszystkie jednak możesz otrzymać jako uczeń.
Nie zapomnij wziąć podręcznika na lekcję oraz swojej różdżki, a teraz zmykaj na lekcję!
Powodzenia i życzę miłej nauki!
Argenius Jigger




ROZDZIAŁ 1 - Teoria elikserologii


1.1. Podstawowe pojęcia

ELIKSIROLOGIA - nauka o wytwarzaniu eliksirów. Zajmuje się także badaniem działań składników w różnych kombinacjach. sz

ELIKSIR - mikstura stosowana od wieków przez czarodziejów na różne dolegliwości. Z czasem zakres działania eliksirów zaczął się rozszerzać, lecz później ich popularność spadła na rzecz zaklęć, które gwałtownie się rozwinęły i dzięki nim można było uzyskać podobny skutek. Jednak to eliksiry przodują, gdyż zapewniają lepszą skuteczność w wielu dziedzinach, np. medycynie. Każdy wywar składa się z bazy, do której dorzuca się kolejne składniki: w tym roślinne i zwierzęce. Im więcej składników tym bardziej trudny eliksir w przygotowaniu.

TRUCIZNA - silny wywar o działaniu wyniszczającym organizm. Każda trucizna może atakować inne organy, lecz i tak ostatecznie osoba po jej spożyciu umiera.

ANTIDOTUM - odtrutka. Ma za zadanie zneutralizować działanie trucizny. Nie dla wszystkich eliksirów śmiertelnych wytworzono skuteczne antidotum.


1.2. Czym jest alchemia

Alchemia jest starożytną nauką, która niegdyś pełniła funkcję elikirologii. Z czasem wyodrębniły się nowe działy i obecnie alchemia zajmuje się jedynie zagadnieniami Panaceum i Kamienia Filozoficznego. Panaceum to lek na wszelakie choroby. Jak do tej pory nie udało się tak owego odkryć, chociaż w średniowieczu uważało się za to upust krwi, to udowodnione, że nie przynosi to żadnego pozytywnego skutku, a zamiast tego osłabia człowieka. Z kolei Kamień Filozoficzny jest niesamowitym minerałem, którego sposób wytworzenia jest nieznany. Jedyną osobą, której udało się go wyprodukować to Nicolas Flamel, który stworzył go w XIV wieku. Jednakże nigdy nie podzielił się z sekretem stworzenia owego kamienia. Pewnie jest to, że dzięki niemu można przemieniać rzeczy w złoto oraz wytworzyć eliksir życia, który zapewnia długowieczność i witalność.

Początki alchemii sięgają starożytności. Powstała najprawdopodobniej w Mezopotamii skąd przeniosła się do innych miejsc na świecie. Aczkolwiek naukowcom trudno powiedzieć, dlaczego jej elementy dotarły także do Ameryki, której Europejczycy długo nie znali. Za stolicę alchemii do dziś uważa się Grecję, gdzie w starożytności zbierali się naukowcy i filozofowie. Z ich wspólnych działań powstały podstawy dzisiejszej eliksirologii.

Sławni alchemicy:
NICOLAS FLAMEL - Urodził się w 1330 roku pod Paryżem. Nawiedzony we śnie przez Anioła zobaczył księgę, którą zakupił na drugi dzień za marne pieniądze a która okazała się podręcznikiem do Transmutacji. 17 Stycznia 1383 roku Nicolas Flamel odkrywa Kamień Filozoficzny jak wspomina w swoim pamiętniku pierwsza próba stworzenia złota z dodatkiem rtęci spowodowała, że postało czyste srebro, kolejne próby przyniosły zamierzony efekt. Silny zapach, o jakim sugerował Flamel w swoim pamiętniku mógłby wskazywać na Siarkę. Według Historyków Flamel zmarł w 1410 roku. Przeżył 80 lat i co w tamtych czasach to również było fenomenem.

PARACELSUS - tak naprawdę nazywał się Philippus Aureolus Theophrasus Bombastus von Hohenhaim i żył w latach 1493 - 1541. Uważa się go za ojca medycyny naturalnej. Namawiał chorych, żeby wykorzystywali swoje własne naturalne siły uzdrawiające. Teraz pewnie nazwalibyśmy tę metodę autosugestią. Naraził się takimi sposobami leczenia wielu medykom, którzy utrzymywali się ze sprzedaży różnych mikstur. Należy dodać, że sam Paracelsus cuchnął, był grubiański i pyszałkowaty.

HERMES TRISMEGISTOS - legenda głosi, że ten egipski król panujący przez 3226 lat był największym alchemikiem wszech czasów. Podobno, gdy Aleksander Wielki wtargnął do Egiptu, znalazł Szmaragdowe Tablice trzymane przez mumię Hermesa spoczywającego w Wielkiej Piramidzie w Gizie. Tablice zawierały magiczne sekrety i wielu alchemików wieszało ich kopie na ścianach.

MICHAŁ SĘDZIWÓJ - to najsłynniejszy polski alchemik żyjący w latach 1566-1636. Legenda mówi, że Sędziwój otrzymał od swojego mistrza Setona, w zamian za wyratowanie z rąk elektora saskiego, niewielki flakonik ze złotą wodą. Specyfik ten miał mu pomóc w odkryciu zagadki kamienia filozoficznego. Alchemik pracował z zapałem i wkrótce rezultaty swoich poszukiwań zademonstrował na dworze Zygmunta III. Udało mu się w obecności króla przeobrazić trzy srebrne monety w złote. Niestety, jak sam przyznał, nie zgłębił tajemnicy przemiany metali w złoto w większych ilościach. Od tego pokazu alchemia stała się najmodniejszym zajęciem magnatów, profesorów Akademii, a nawet krakowskich dam dworu.


1.3. Składniki mikstur

Rodzaje składników:


  • organiczne, czyli roślinne i zwierzęce, w tym także grzyby i glony - są najważniejszymi elementami eliksirów i to one nadają eliksirom główne działania;
  • nieorganiczne, czyli minerały oraz alkohole (bazy) - mogą wprowadzać duże jak i małe zmiany, więc należy bardzo uważać.



Spis składników roślinnych:

AGAPANT (całość) - rośliny wykorzystywane jako ozdobne – sadzone są w kompozycjach kwiatowych. Wpływają relaksująco, umilają atmosferę w domu i jest to jedyne stwierdzone ich działanie na ludzi.

AKONIT (korzeń, łodyga, liść, kwiat) - zawierają akonitynę – substancję o działaniu przeciwbólowym. Dodaje się go do warzenia wszystkich rodzajów trucizn, a także antidotum, gdyż działa bardzo szybko. Czysty wywar z łodygi i liści tojadu używa się do nasączania drewna miotły, aby te mogły się unosić.. Poza tym używa się go w wywarze dla wilkołaków.

ALOES (liście) - żel aloesowy jest doskonały na oparzenia skórne i zadrapania - łagodzi ból i przyspiesza gojenie.

ANYŻEK (owoce) - jego lecznicze zastosowanie jest znane od czasów starożytności. Z owoców anyżu pozyskuje się olejek eteryczny dodawany do kąpieli lub medykamentów. Działa wykrztuśnie, rozkurczowo i moczopędnie.

ARALIA GRONIASTA (korzeń, kłącze, owoce) - jest składnikiem maści na zranienia, obolałe mięśnie, obrzęki, a herbatę z kłączami pija się na bóle kręgosłupa. Owoce służą jako barwnik w przemyśle kosmetycznym i miotlarskim.

ARCYDZIĘGIEL ŻÓŁTAWY (albo anielskie ziele/łodygi, kłącza, korzenie) - powszechnie stosuje się wyciąg z łodyg, kłączy i korzeni na przeróżne epidemie oraz inne schorzenia. Arcydzięgiel oczyszcza organizm. Jest ważnym składnikiem skandynawskiego teriaku. Rzucie kłączy podobno zapewnia długowieczność.

ARNIKA (kwiat, kłącze) - Składnik kosmetyków: toników do włosów i twarzy, szamponów, perfum, preparatów na trądzik i wysypki. Herbata z płatkami arniki pomaga zwalczyć anginę, krwawienia. Kłącza dodaje się do wywaru służącego do płukania gardła, a także do leków na grypę, zapalenia, ból. Arnikę dodaje się także do amortencji. Jednakże zbyt duża ich ilość może prowadzić do schorzeń serca.

ASFODEL (korzeń - złotogłów symbolizuje śmierć, świat zmarłych, żal, smutek, melancholię, sentymentalizm, pokorę, wieczność. W związku z tym nic dziwnego, ze używa się go w eliksirach trujących i usypiających, m.in. wywar Żywej Śmierci. Kwiat za to wydziela przyjemny olejek eteryczny, który wykorzystuje się w produkcji kosmetyków i perfum.

BABKA ZWYCZAJNA (liście) - powszechna w Chinach jako odtrutka na trucizny, głownie na jad węża i skorpiona.

BELLADONNA (wilcza jagoda/korzeń, liść) - oficjalna nazwa oznacza "piękną kobietę". Chociaż belladonna jest dodawana do kosmetyków przeciwzmarszczkowych, to w znikomej ilości. Cała roślina jest silnie trująca. Mimo to dzięki odpowiedniemu procesowi przygotowania tworzy się z niej: krople rozszerzające źrenice, środki uspakajające i znieczulające ból - paraliżuje nerwy. Zażywanie go w postaci czystego wywaru prowadzi do uzależnienia od głębokiego snu przynoszącego piękne sny.

BERBERKA
Zastosowanie: Napary i odwary z liści pobudzają wydzielanie soków trawiennych i są skuteczne w chorobach dróg żółciowych i wątroby. Suszone owoce wykorzystuje się jako dodatek do herbaty podnoszący ogólną odporność organizmu. Wywar z korzeni i korę stosuje się jako bazę do eliksirów uleczających, a także dodających energię.

BLEKOT
Zastosowanie: Ze względu na nieprzyjemny zapach i smak bardzo rzadko się go używa. Odpowiednie połączenie z niektórymi składnikami pozbywa go trującego działania, a wydobywa lecznicze - relaksuje, dodaje energii, działa przeciwirusowo.

BRATEK
Zastosowanie: Głównie roślina ozdobna. W ziołolecznictwie popularny jest napar z bratka stosowany na zaburzenia przemiany materii jak trądzik i wysypki.

CEBULA ZWYCZAJNA
Zastosowanie: Wyciąg z cebuli jest często dodawany do silnych mikstur, które mogą negatywnie wpłynąć na serce, a nawet doprowadzić do śmierci. Cebula likwiduje te niepożądane skutki.

CIEMIERNIK CZARNY
Zastosowanie: Roślina ozdobna. Zawiera cukry, więc dodaje się ją, aby przyspieszyć proces fermentacji. Cała jest trująca.

CHMIEL
Zastosowanie: Żeńskie szyszki chmielu są wykorzystywane w piwowarstwie. Poza tym owoce zawirają substancje o właściwościach uspakajających i moczopędnych. Napar łagodzi nadpobudliwość i ułatwia zasypianie. Jest częstym składnikiem eliksirów nasennych. Ma silne właściwości bakterjobójcze.

CYKORIA
Zastosowanie: Jest tylko uzupełnieniem składników eliksiru zmieniającego kolor włosów, ponieważ odżywia włosy oraz nadaje im lekkości i objętości.

CYNAMONOWIEC CEJLOŃSKI
Zastosowanie: Jest obowiązkowym składnikiem eliksirów dodających energię przy wysiłku fizycznym. Poza tym jest dobrą przyprawą kulinarną i środkiem aromatyzującym. Pod względem zapachowym jest swojego rodzaju afrodyzjakiem według niektórych osób.

CZARNA JAGODA
Zastosowanie: Wzmacnia wzrok, więc występuje w eliksirach wyostrzających wzrok; działa przeciwko złym urokom (często suszone krzaczki z owocami wiesza się przy wejściu do domu, aby odstraszały zło) oraz ma wiele innych zastosowań w medycynie.

CZOSNEK
Zastosowanie: Ma silne działanie bakteriobójcze, obniża ciśnienie krwi, korzystnie działa na serce, zapobiega nowotworom złośliwym, miażdżycy, pobudza wydzielanie soku żołądkowego i żółci. Jego silne działanie bakteriobójcze szczególnie przydatne jest przy leczeniu chorób górnych dróg oddechowych, przy tym dodatkowo oprócz zabijania bakterii czosnek pobudza wydzielanie śluzu w oskrzelach. Jeśli ma być stosowany do pobudzenia procesów trawiennych, to najlepiej jest go zebrać na początku pory kwitnienia - dotyczy to czosnku niedźwiedziego i pospolitego.

GENCJANA
Zastosowanie: Wyciąg z korzenia dodaje się do toników, gdyż dezynfekuje cerę i zapobiega krostom. Korzeń za to poprawia kondycję i wytrzymałość organizmu.

GŁÓG JEDNOSZYJKOWY
Zastosowanie: Kwiaty i owoce w dużej ilości mają negatywny wpływ na organizm. Mogą spowodować obumieranie organów. Dodaje się je do m.in. eliksiru postarzającego

GOŹDZIK
Zastosowanie: Spożycie soku tej rośliny (oczywiście po odpowiednim przyrządzeniu i wmałej ilości) powoduje niewielki wzrost wysokości ciała (0,5-1,5cm). Nie wolno jednak zbyt często spożywać tej rośliny, ponieważ przedawkowanie może powodować trudne do uleczenia choroby skórne i problemy z kośćmi.

GRUBOSZ
Zastosowanie: Z liści tworzy się wyciąg i dodaje się do eliksiórw szczęścia, które mają zwiększyć szanse na wzbogacenie się. Niektóre drzewka raz na 100 lat wydają nasiona ze złota, ale mało roślinek do tego czasu przeżywa.

HAN
Zastosowanie: włókna dodaje się do wywarów. Mają działanie silnie uspakajające, np. leczą śmiechotkę i płakotkę. Roślina silnie trująca, jeśli doda się ją w niewłaściwych proporcjach. Uważa się han za ziele magiczne, gdyż odnosi się wrażenie, że raz się pojawia, a raz znika.

HIKORA
Zastosowanie: Owoce jako orzechy mogą być spożywane na surowo, co oczywiście wzmacnia mięśnie i zapobiega skurczom. Olejek jaki można z nich pozyskać dodwany jest do eliksiów wzmacniających.

HYZOP LEKARSKI
Zastosowanie: Uzyskuje się z niego olejek eteryczny. Nie zbędny do różnego rodzaju rytuałów. Ma działanie oczyszczające (ulecza z trądu i niszczy grzyby oraz pleśń).

IMBIR
Zastosowanie: Imbir przede wszystkim rozgrzewa organizm, więc świetnie budzi z uśpienia, a także dodaje się go do eliksirów dla spetryfikowanych. Leczy poważne schorzenia skóry, m.in. trąd (choć w tym przypadku głównie zatrzymuje postęp choroby). Idealny przy zawrotach głowy i chorobie lokomocyjnej, grypie, problemach z trawieniem i jako środek uspakajający.

IRYS KOSACIEC
Zastosowanie: Roślinę wrzuca się do wywaru, aby ten uzyskał przyjemny zapach. Jednak z niektórymi składnikami może zaburzyć działanie mikstury.

JAŁOWIEC
Zastosowanie: Medycyna naturalna zaleca stosowanie jałowca w takich chorobach, jak artretyzm, cukrzyca i nadczynność tarczycy. Leki z jałowca można przyrządzać na wiele sposobów: jako napary, wyciągi wodne i nalewki, syropy, wino i piwo jałowcowe czy nawet powidła. Z owoców jałowca robi się gin i jego pierwowzór – jenever, podobnie powstaje popularna w Czechach jalovcová, a na Słowacji - borovička. Zapewnia siłę i witalność.

JARZĘBINA
Zastosowanie: Noszenie naszyjników z owoców jarząba i ozdabianie nimi dom, przynosi szczęście i odpędza pecha oraz złe uroki. Działanie lekarskie ususzonych owoców: słabe moczopędne oraz korzystnie wpływające na błony śluzowe i pracę układu pokarmowego. Świerze owoce są trujące.

JASKÓŁCZE ZIELE
Zastosowanie: Łodyga jest wypełniona sokiem mlecznym, idealnym zwłaszcza do leczenia zmian skórnych (brodawek, liszajów). Z młodych pędów i korzeni tworzy się eliksiry wspomagające gojenie ran oraz maści tamujące krwawienie.

JEMIOŁA
Zastosowanie: Wyciąg stosuje się jako lek na niepłodność kobiet, nadciśnienie, uspakajający. Skutkami ubocznymi są wymioty, biegunki, a nawet drgawki i majaki.  Roślina ta wykazuje też działanie przeciwzapalne, rozkurczowe i zwiększające krzepliwość krwi. Zapobiega alergiom, łagodzi oparzenia i leczy łuszczycę. Poza tym jest ważnym elementem ozdób bożonarodzeniowych.

KALINA
Zastosowanie: Korę dodaje się do eliksirów zapobiegających poronieniu, przeciwbólowych przy porodzie i łagodzących dolegliwości związane z menopauzą i menstruacją. Kalina jest rośliną przeznaczoną głównie dla kobiet, gdyż łagodzi głównie kobiece dolegliwości. Poza tym wspomaga przepływ krwi, więc dodaje się ją do eliksirów wspomagających koncentrację i sprawność fizyczną (również w przyrządzaniu afrodyzjaków). Rzadko drewna kaliny używa się do wyrobu różdżek, która przeznaczona jest dla delikatnych kobiet, jednak potrafi być kapryśna - co jest kłopotliwe.

KAPKIP
Zastosowanie: Wydziela substancję łzawiącą, która jest systemem obronnym. Jest dobrym lekiem na suchość oczu, ale może również podrażnić śluzówkę.

KAROTKA
Zastosowanie: Główny składnik eliksirów polepszających wzrok, a także środek ocucający i chroniący przed urazami mózgu, jakie mogą wywołać niektóre zaklęcia. Korzeń do tego jest uważany za warzywo wzmacniające odporność.

KMINEK
Zastosowanie: Z owoców pzystkuje się olejek eteryczny, który działa przeciwskurczowo i poprawia trawienie - najlepszy do kąpieli. Nasiona stosuje się jako przyprawę. Za to korzeń może być używany jako marchew. Hodowanie tej rośliny w ogródku odstrasza niektóre nieproszone zwierzęta i stwory, gdzyż drażni ich zapach jaki wydziela.

KONICZYNA BIAŁA
Zastosowanie: Kwiaty są składnikiem mieszanek ziołowych stosowanych przeciwreumatycznie. Uzyskuje się z nich także żółty barwnik. Z liści pożądane są tylko czterolistne, które uważane są za przynoszący szczęście przedmiot. Według tradycji pierwszy listek oznacza nadzieję, drugi wiarę, trzeci miłość, a czwarty szczęście. Więc dodaje się je do eliksirów przynoszących powodzenie w tych czterech aspektach.

KONWALIA
Zastosowanie: Korzeń i ziele stosuje się do leczenia schorzeń naczyniowo-sercowych. Z kwiatów i liście wytwarza się nalewkę dobrą na przeziębienia. Konwalia jest silnie trująca, więc często jest dodawana do trucizn. Według wierzeń zapach z kwiatów konwalii, który otoczy dom, przyniesie jego mieszkańcom szczęście i zabezpieczy przed złymi urokami.

KRWAWNIK POSPOLITY
Zastosowanie: Zmniejsza krwotoki. Odpowiednia mikstura może nawet zapobiec największemu rozlewowi krwi. Jednak należy uważać, gdyż wiele roślin wygląda podobnie, a nie ma już takich właściwości.

KRWIŚCIĄG LEKARSKI
Zastosowanie: Kłącza używa się w stanie świeżym lub w postaci suszonego proszku. Jak można domyślić się po nazwie - tamuje krew w postaci proszku lekarskiego, maści lub eliksiru doustnego.

KULCZYBA, WRONIE OKO
Zastosowanie: Ze strychniny zawartej w nasionach otrzymuje się trutkę na gryzonie. W znacznie mniejszych dawkach (nie więcej jak 5 mg) strychnina działa pobudzająco - wyostrza też zmysły. Mimo tego, jest obecnie rzadko stosowana jako lekarstwo, ze względu na to, że dawki lecznicze są bliskie dawek trujących.

LAWENDA LEKARSKA
Zastosowanie: Z kwiatów uzyskuje się olejek, który ładnie pachnie i jest używany nie tylko w kosmetyce. Przede wszystkim dodaje się go do mikstu, w których chce się zniwelować nieprzyjemny zapach oraz wyeliminować nieporządane substancje i bakterie. Poza tym lawenda działa uspakajająco (napar z kwiatów)

LESZCZYNA
Zastosowanie: Najważniejszy jest olej uzyskiwany z orzechów laskowych, który zawiera wiele substancji odżywczych, bez których człowiek nie jest w stanie funkcjonować - składnik eliksirów lekarskich, które dodają energię i wspomagają kurację.

LIPA
Zastosowanie: Oba gatunki są miododajne, a miód z nich jest popularnym przysmakiem. Tak samo w miodzie jak i w wywarach z kwiatami lipy znajdują się substancje idealne na przeziębienia, stany zapalne, gorączkę, skurcze mięśni gładkich, napięcie nerwowe, problemy z trawieniem. Do tego lipa ma piękny zapach, więc jest częścią dużej ilości perfum i kosmetyków. Wywar może być także dodawany podczas kąpieli. Skóra nasiąka kwiecistym aromatem, a do tego pobudza gruczoły potowe do oczyszczenia organizmu.

LISTOWNICA
Zastosowanie: We wszystkich eliksirach pobudzających tarczycę, gdyż zawiera dużą ilośc jodu. Zwiększa metabolizm i obniża ciśnienie krwi - środek uspakajający.

WAWRZYN SZLACHETNY
Zastosowanie: Przy zaburzeniach ukrwienia, kaszlu, schorzeniach skóry. Kąpiel z dodatkiem olejku wawrzynowego jest pobudzająca.

MAK
Zastosowanie: Z niedojrzałych makówek robi się eliksir na uspokojenie. Mak jest źródłem środka przeciwbólowego i relaksującego, a także halucynogennego. Jest silnie uzależniający.

MANDRAGORA
Zastosowanie: Ma właściwości mocno pobudzające. Używa się jej, aby przywrócić pierwotną postać ludziom, którzy ulegli transmutacji albo zostali poddani złemu urokowi. Do tego niewielka ilość jagód w potrawie jest dobrym afrodyzjakiem. Wzmaga żądzę, a także wywołuje zauroczenie. Stosuję się je także w leczeniu przed bezpłodności. Wywar z korzenia ma właściwość uśmierzającą nawet największy ból.

MELISA LEKARSKA
Zastosowanie: Ma działanie uspokajające, stosowana też w bezsenności, depresji oraz nerwicy, podczas gorączki schładza organizm (mikstury wykorzystywane przez medyków przy bardzo wysokiej gorączce), maść z melisy łagodzi zranienia i ukąszenia przez owady
inhalacje pomagają przy atakach alergii i kaszlu, stosuje się ją również do płukania jasnych włosów przy wypadaniu i łupieżu.

MIĘTA
Zastosowanie: Liście zwiększają wydzielanie soku żołądkowego, pobudzają wytwarzanie żółci, usprawniają pracę jelit. Stosowane są jako środek wiatropędny, przy zaburzeniach trawienia, w schorzeniach wątroby i dróg żółciowych. Mają także właściwości przeciwbakteryjne i nieznacznie uspokajające. Olejek miętowy ma silne działanie, szczególnie jako środek odkażający i uspokajający. Stosuje się go wewnętrznie oraz zewnętrznie, aby umożliwić łatwiejsze oddychanie W kosmetykach nadaje przyjemny miętowy smak i zapach.

MIRT
Zastosowanie:Owoce są jadalne, mają korzennosłodki smak i są smaczne. Z liści i jagód wyrabia się olejek leczniczy i likier Mirto (z owoców) i Mirto bianco (z liści). Olejek mirtowy stosowany jest do aromatyzowania kosmetyków. Kwiaty daje się także do eliksirów leczniczych, pobudzających i tranmutacyjnych.

MNISZEK LEKARSKI
Zastosowanie: Zdmuchiwanie owoców mniszka (dmuchawców) przynosi szczęście, a czasami nawet zostaje spełnione życzenie. Eliksiry z mniszkiem wspomagają widzenie, wspomagają odporność. Chociaż smak ich jest gorzki, to wzmagają apetyt.

NAGIETEK LEKARSKI
Zastosowanie: Olejek wraz z alkoholem podaje się je w różnych uszkodzeniach skóry, jak kontuzje, rany i stanach zapalnych. Wewnętrznie wzmacnia odporność.

NAPARSTNICA PURPUROWA
Zastosowanie: Często spożywa się z niej nalewki w celu zwiększenia wydajności pracy serca. Jej liście są dobrą bazą pod eliksir, gdyż wspomagają krążenie i tym samym wchłanianie się substancji.

PIOŁUN
Zastosowanie: Z bylicy piołunu wykonuje się absynt, trujący halucynogenny likier. Jego sprzedaż w czystej postaci jest zakazana, jedynie dodaje się w niewielkich ilościach do niektórych alkoholi służących jako baza pod eliksiry i maści. Ten środek znajduje się w substancjach owadobójczych. Sama roślina odstrasza owady, więc jest częstą ozdobą w ogrodzie. Roślinę dodaje się do wielu eliksirów wspomagających trawienie i zrost kości.

POKRZYWA
Zastosowanie: Środek idealny na zmiany skórne. Pobudza komórki skóry do szybszego gojenia, a przy otwartych ranach przyspiesza krzepnięcie krwi. Często wykorzystywany w eliksirach zawierających trujące rośliny do niwelowania ich szkodliwego działania.

RUMIANEK
Zastosowanie: Roślina rozluźnia mięśnie gładkie i wspomaga trawienie. Do tego leczy wysoką gorączkę, przeziębienia i zapalenia. Łagodzi objawy groszopryszczki i smoczej ospy, ale jej nie leczy w zaawansowanym stadium. Wywary z rumianku najlepiej spożywać zaraz po przebytej poważnej chorobie, ponieważ wspomaga rekonwalescencję, a także pobudza komórki skórne, co zapobiega tworzeniu się ran po ospie lub ranie.

SKRZELOZIELE
Zastosowanie: Wystarczy garść glonu (jedna kępka), aby móc oddychać godzinę pod wodą. Jednak nie wolno zjeść więcej od razu ani w przeciągu doby, gdyż może to spowodować uraz płuc i starci się umiejętność oddychania na powierzchni.

STOKROTKA
Zastosowanie: Kwiat stokrotki stosuje się przy krwawieniach z płuc, a także jako środek wzmacniający. Napar poleca się przy złej przemianie materii i nieregularności menstruacji. Zewnętrznie stosowany jest w postaci kąpieli i okładów jako środek przeciwzapalny, przy źle gojących się ranach i zmianach skórnych.

SZAŁWIA
Zastosowanie: Lekarstwo na ukąszenia węża, problemy ze wzrokiem, utratę pamięci. W potrawach ma działanie afrodyzjaku - idealna do dań na randce! Jej regularne spożywanie przedłuża życie.

ŚLAZ
Zastosowanie: Napar z kwiatów jest używany jako środek na zapalenia dróg oddechowych. Zawarty w kwiatach śluz przechodzi do wyciągów wodnych i powleka błony śluzowe jamy ustnej, gardła i krtani, chroniąc je przed podrażnieniem, łagodzi również kaszel, przywraca ruch nabłonka rzęskowego, ułatwia odkrztuszanie i zmniejsza stan zapalny. Czyli jest to idealny środek na problemy z oczami, z oddychaniem i przy zapaleniach.

WALERIANA
Zastosowanie: "Lek na wszystko". Prawie dosłownie, gdyż walerianę dodajemy do eliksirów na oparzenia, skaleczenia, bezsenność, bóle głowy, uspokojenie (hamuje nadmierne pobudzenie mózgu). Nie zawiera substancji trujących, za to działa jako antidotum na słabsze trucizny, które podaje się przez pewien czas.


WERBENA
Zastosowanie: Posiada silne właściwości przeciwzapalne. W ziołolecznictwie jest znana jako środek wykrztuśny, rozgrzewający i wzmacniający. Dodaje się ją do eliksirów wspomagających oddychanie, a ich stosowanie jest zalecane w przypadkach niektórych poważnych chorób. Mycie się z dodatkiem olejku z werbeny zalecane jest przeciwko urokom, a także relaksuje swoim zapachem i rozpala żądzę.

WIGGEN
Zastosowanie: Osoba dotykająca drzewa Wiggen jest zabezpieczona przez atakami magicznych stworzeń. Jego kora jest potrzebna do eliksiru wiggenowego.

WNYKOPIEŃKI
Zastosowanie: Strączki dodaje się do eliksirów wzmacniających pamięć oraz innych trudnych w przygotowaniu miksturach.

ŻÓŁTY JAŚMIN
Zastosowanie: w eliksirach korzeń oczyszcza krew, czyli służy głównie do antidotum. Za to płatki są używane do produkcji olejków eterycznych.

- Sopophorus


Spis grzybów:

GRZYBÓWKA ZŁOTOTRZONOWA
Zastosowanie: Działanie tego grzyba nie jest do końca znane. Świeci w ciemności i świetnie nadaje się do tworzenia substancji fosforyzujących. Do tego ma działanie magiczne, ale dość nie oczekiwane.

MUCHOMOR CESARSKI
Zastosowanie: Dobry grzyb jadalny o charakterystycznym smaku i zapachu. Częsty dodatek do eliksirów magicznych, aby wzmocnić działanie, a także nadać przyjemny aromat.

MUCHOMOR SROMOTNIKOWY
Zastosowanie: Jest to jeden z najbardziej trujących grzybów. Po spożyciu w 8-12 godzin zatrutego dopada silne zatrucie pokarmowe, nerki i wątroba tracą wydajność. Skoncentrowana ilość toksyn może w sposób natychmiastowy wyniszczyć narządy organizmu.

SZMACIAK GAŁĘZISTY
Zastosowanie: Jest smacznym grzybem jadalnym, a poza tym jest dodatkiem farb oraz barwników, gdyż wspomaga przywieranie koloru z przedmiotem lub substancją.

PIECZARKA LŚNIĄCA
Zastosowanie: Jest smacznym grzybem jadalnym, ale jest także dodawana do eliksirów, chociaż jej konkretne działanie nie jest określone.

TĘGOSKÓR POSPOLITY
Zastosowanie: W małych ilościach jest nieszkodliwy i w niektórych regionach Europy bywa używany jako grzyb przyprawowy. Jednak zjedzony w większych ilościach może powodować zatrucia. Jednak jako przyprawę można używać tylko młode, jeszcze wewnątrz białe grzyby a twardą okrywę należy zdjąć. W eliksirologii dodawany jest, kiedy chce się przezwyciężyć nieprzyjemny smak, a w dużych ilościach może być dodawany do trucizn.

TWARDZIAK JAPOŃSKI
Zastosowanie: Jest to grzyb halucynogenny, którego raczej nie powinno się zbyt często używać. Jasne jest, że często tworzy się z niego wywary halucynogenny, odprężający, a także odmładzające i dające zdrowie - wzmacnia system odpornościowy.


Spis składników zwierzęcych: muchy siatkoskrzydłe, jad węża, suszone pająki, ogon jaszczurki, krew jednorożca, oczy nietoperza, błona ze skrzydeł nietoperza, oczy diabła morskiego, trupi jad, kwas ginatzy, suszone ogony szczurów, pancerzyki chitynowe, suszone skarabeusze, żółć pancernika, dżdżownica, śledziona szczura, sok z pijawek, serce krokodyla, syrop z ciernika czarnego, skóra boomslanga, śluz gumochłona, pijawki, sproszkowany róg dwurożca, sproszkowane łuski smoka, kolce jeżozwierza, krew nietoperza, krew trolla, kręgosłup skorpeny, kolce jeżowca, otwornice, pajęczyna, rogate ślimaki, skorupa żółwia, żabi skrzek.

Spis minerałów i wywarów: winny kamień, biały ocet, sok z cytryny, bezoar, olej z orzechów laskowych, opium, roztwór rtęciowy, fosfor, sproszkowana perła, siarka, calcium equum, kamień księżycowy, kamyk saargo

Składnik standardowy - mieszanka ziół składająca się m.in. z rumianku, oregano,


1.4. Bazy mikstur - rodzaje i przygotowanie

Bazy zwykle nie działają na skuteczność eliksirów. Jednakże ich neutralność jest uwzględniona jedynie w teorii, gdyż w praktyce może to różnie wyglądać. Z tego względu należy bardzo uważać przy ich wyborze oraz przyrządzaniu.

Spis baz:
ALKOHOL - najczęściej wybiera się najmocniejszy, czyli spirytus. Jest podstawą różnych lekarstw.

WYWAR Z GLISTNIKA - do jego przyrządzenia należy użyć wody i kwiatów ziela jaskółczego zgodnie z proporcjami 1:2, czyli dwa razy więcej kwiatów niż wody. Doprowadzamy do wrzenia i gotujemy ok. 1 godz. Następnie odcedzamy wywar.

WYWAR Z PŁATKÓW MIRTU I ALOESU - płatki mirtu należy gotować wraz z liśćmi aloesu i wodą. Proporcje należy zachować 1:1, czyli tyle samo mirtu, aloesu i wody. Należy dusić pod przykryciem 2 godz.

WYWAR Z BERBERKI - owoce należy oczyścić z nasion i gotować w wodzie zgodnie z proporcjami 2:1 przez pół godziny. Najbardziej neutralna baza.

WYWAR Z BLEKOTU - pięć całych roślin należy gotować w litrze wody do uzyskania jasnożółtego koloru.

WYWAR Z PIJAWEK - jeszcze żywe pijawki należy gotować w wodzie, aż puszczą soki. Trwa to około pół godziny lub do wrzenia. Następnie odcedzić.

PIĄTA ESENCJA - gęsta, przezroczysta substancja pozyskiwana z rozpuszczenia calcium equum i aloesu. Należy wyciągnąć z aloesu jego sok. Calcium equum rozpuszczamy w kociołku i stopniowo dodajemy aloes do momentu wrzenia. Jest dobrym przewodnikiem prądu.

SYROP Z MNISZKA LEKARSKIEGO - potrzeba do tego 400- 450 kwiatów mniszka lekarskiego (świeżych), sok z 1-2 cytryny, 1 litr wody, 1 kilogram cukru. Kwiaty z wodą gotujemy, a po wrzeniu odstawiamy na dobę. Następnie odcedzamy od kwiatów, dodajemy resztę składników i gotujemy na małym ogniu do zgęstnienia.

ABSYNT -  wysokoprocentowy napój alkoholowy otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu oraz anyżu, z dodatkiem kopru włoskiego, hyzopu i innych. Uczniowie nie uczą się tego procesu.

BIAŁA MEWA - biała i rzadka substancja przypominająca mleko. Tworzy się ją z etanolu i białego octu w proporcjach 3:1. Mieszkankę należy doprowadzić do wrzenia, a następnie odstawić na jeden dzień.

WIERZBA - zielonkawa i rzadka substancja z rumianku, pokrzywy i fosforu - wszystko w równych proporcjach w stosunku do wody. Należy gotować przez 2,5 godz., a następnie ostudzić. Łatwopalna.

WODA - teoretycznie podstawowa baza do eliksirów, lecz nie podtrzymuje działania mikstury przez dłuższy okres.


1.5. Rodzaje eliksirów


1.6. Najsilniejsze eliksiry:


    - Amortencja (Eliksir Miłości)
    - Eliksir Pieprzowy
    - Eliksir Rozdymający
    - Eliksir Słodkiego Snu
    - Eliksir Życia
    - Eliksir Wiggenowy
    - Veritaserum (Eliksir prawdy)
    - Szkiele-Wzro
    - Wywar Dekompresyjny
    - Wywar Tojadowy
    - Wywar Żywej Śmierci
    - Eliksir Wielosokowy



1.7. Przyrządzanie eliksirów

Niezbędne przedmioty:


    - kociołki
    - probówki
    - zlewki
    - kolby
    - stojak na probówki
    - pipeta
    - moździerz
    - łyżka do spalań
    - szczypce do trzymania probówek
    - palnik
    - lejek
    - termometr
    - trójnóg
    - waga
    - nóż
    - deska do krojenia
    - różdżka



Czynności jakie się wykonuje:
- przygotuj stanowisko pracy: powinno być schludne i z dużą ilością miejsca, abyś mógł swobodnie wykonać swoją pracę oraz weź wszystkie narzędzia, które będą niezbędne;
- znajdź wszystkie potrzebne ci składniki do przyrządzenia eliksiru;
- postępuj zgodnie z przepisem eliksiru, ale zawsze bądź uważny, gdy np. coś zapalasz lub dorzucasz do eliksiru. Może się zdarzyć, że wówczas buchnie gorąca para;
- po skończeniu pracy posprzątaj po sobie.


1.8. Przydatne zaklęcia

Aquamenti - przed użyciem kociołka należy sprawdzić czy kociołek jest w dobrym stanie, dzięki temu zaklęciu sprawdzimy czy nie przecieka.

Incendio - nim możemy zapalić palenisko pod kociołkiem.

Tergeo - po przygotowaniu eliksiru i po przelaniu odrobiny do fiolki resztę eliksiru z kociołka możemy opróżnić tym zaklęciem.

Chłoszczyść - po przygotowaniu eliksiru stanowisko możesz oczyścić tym zaklęciem.


Ostatnio zmieniony przez INSTYTUT DURMSTRANG dnia Wto 19 Sie - 16:45, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry Go down
Instytut Durmstrang
Mistrz Gry

avatar

Czystość krwi : krystaliczna
Liczba postów : 493

PisanieTemat: Re: Podręcznik do eliksirów   Wto 19 Sie - 16:43

ROZDZIAŁ 2 - Przepisy eliksirów

POZIOM 1
Eliksir Energii - działa przywracając energię osobie, która go wypije. Jego działanie można porównać do kawy.
Składniki:
- 500 ml wywaru z blekotu
- 20 g sproszkowanych ogonów jaszczurek
- korzeń berberki
- 3 liście cynamonu
Przygotowanie: Należy najpierw zagotować wywar z blekotu (może być świeżo zrobiony). Kolejnym krokiem jest dodanie sproszkowanych ogonów jaszczurek oraz korzenia berberki w tym samym czasie. Po około 5 minutach, gdy mikstura zabarwi się na czerwony, można dodawać stopniowo liście cynamonu. Jeden na jedną minutę. Później gotujemy na małym ogniu przez 10 minut i odstawiamy na kolejne 10 minut. Po tym barwa z czerwonej powinna zrobić się pomarańczowa, a sam eliksir stać się lekko gęsty.

Eliksir leczący - eliksir leczący z łatwych schorzeń jak przeziębienie, gdy się go wypije, a posmarowaniu nim ran, powinny się szybciej goić.
Składniki:
- 500 ml wody
- 1 czyrak wypełniony ropą
- 1 suszona pokrzywa
- kruszone kły węża
- 2 rogate ślimaki
- 3 kolce jeżozwierza
Przygotowanie: Wodę zagotować, a następnie wrzucić czyraka i suszoną pokrzywę. Przez kilka minut pogotować stale mieszając. Skruszyć kły węża i dorzucić. Gotować przez 5 minut do uzyskania zielonkawej barwy. Potem dodawać na zmianę rogate ślimaki i kolce jeżozwierza. Gotować 15 minut ciągle mieszając, a następnie przelać do chłodnego naczynia. Odczekać do ostudzenia. Udany eliksir powinien być rzadki i zielonobrunatny. Nad nim ma się unosić jasnozielony dym.

Lekarstwo na czyraki -  eliksir leczący czyraki, nawet te wywołane zaklęciem
Składniki:
- 500 ml alkoholu
- 6 kłów węża
- 4 rogate ślimaki
- 2 kolce jeżozwierza
Przygotowanie: Alkohol podgrzać, aby był ciepły. Kły węża rozgnieść w moździerzu. Dodać 4 szczypty uzyskanego proszku. Ogrzewać 10 sekund i w tym czasie kręcić różdżką młynki w lewo. Zostawić do zagotowania. Następnie wrzucić rogate ślimaki, a po nich kolce jeżozwierza. Mieszać w prawo 5 razy. Po czym kręcić różdżką w lewo. Znad poprawnie wykonanego eliksiru powinien się unosić różowy dym.

Eliksir Rozśmieszający
Składniki:
- 500 ml piątej esencji
- 5 utłuczonych skarabeuszy
- 1 korzeń imbiru
- porcja żółci pancernika
Przygotowanie: W zimnym wywarze wymieszać pokrojony w plastry korzeń imbiru 2 razy w lewo i 7 razy w prawo. Następnie dodać porcję żółci pancernika i wstawić na ogień. Po 8 minutach mieszać 2 minuty w lewo. Poczekać do zagotowania i dodać skarabeusze. Trzymać na ogniu do uzyskania różowej barwy i intensywnego zapachu imbiru.

Biały Miód - redukuje działanie większości eliksirów.
Składniki:
- 500 ml wywaru z płatków mirtu,  
- ziele hyzopu,
- 8 owoców dzikiej róży,
- winny kamień,
- błona ze skrzydeł nietoperza
Przygotowanie: Gotujemy wywar. Po 2 minutach wrzenia dodajemy ziele hyzopu i owoce dzikiej róży. Mieszamy w prawo do zgęstnienia mikstury. Następnie dodajemy winny kamień i czekamy 5 minut. Następnie dodajemy skrzydła nietoperza i mieszamy w lewo przez 15 minut. Eliksir powinien uzyskać biały kolor i słodki aromat.

Wywar z czyrakobulwy na trądzik - bardzo skuteczny, gdyż działa już po godzinie zastosowania.
Składniki:
- 500 ml alkoholu
- 20 czyraków wypełnionych ropą
Przygotowanie: Jeden z najprostszych eliksirów wytwarza się w następujący sposób: w 250 ml zimnego alkoholu wymieszaj 5 czyraków. Z pozostałych ostrożnie upuść ropę i dodaj do pozostałego alkoholu oraz zagotuj. Kiedy woda zacznie wrzeć wymieszaj 2 razy w lewo, 5 razy w prawo i ponownie 2 razy w lewo. Dodaj pozostałą część alkoholu z czyrakami i mieszaj przez 5 minut w prawo na małym ogniu. Poczekaj, aż ostygnie. Nad poprawnie wykonanym wywarem powinien unosić cię zielonkawy dym i nieprzyjemny zapach ropy i nafty. Kiedy ostygnie, wywar zgęstnieje. Stosuje się go jako maść. Kremowy kolor dobrze dopasowuje się do skóry.

Eliksir zapomnienia - eliksir powodujący utratę pamięci.
Składniki:
- 500 ml wywaru z płatków mirtu
- 2 krople z rzeki Lethe
- 2 gałązki waleriany
- porcja składniku standardowego
- 4 jagody z jemioły
Przygotowanie: Dodać 2 krople wody z rzeki Lethe do kociołka z gotującym się wywarem. Podgrzewać przez 20 sekund. Dodać 2 gałązki waleriany. Pomieszać 3 razy w prawo. Pomachać różdżką. Pozostawić do zaparzenia i wrócić po 45 - 60 minutach. Dodaj dwie porcję składniku standardowego do osobnego naczynia. Rozgnieść za pomocą tłuczka i dodać dwie szczypty do kociołka. Dorzucić 4 jagody z jemioły. Pomieszać 5 razy w lewo. Pomachać różdżką. Eliksir ma pomarańczowo-złoty kolor i unoszą się znad niego bąbelki.




POZIOM 2
Eliksir Rozdymający - eliksir, który powoduje wzrost każdej rzeczy, na którą się go poleje. Jego działanie odwraca Wywar Dekompresyjny.
Składniki:
- 500 ml wywaru z blekotu
- 30 g krwawego pieprzu,
- beozar
- żabi skrzek
Przygotowanie: Wywar z blekotu zagotuj. Wrzuć 10 g pieprzu. Rozdrobnij bezoar i dodaj. Zamieszaj w lewo, aż eliksir uzyska żółty kolor. Następnie dodaj resztę pieprzu i po minucie żabi skrzek. Zamieszaj w prawo. Eliksir powinien uzyskać oliwkowy kolor, a dym powinien buchać z przerwami.

Wywar Dekompresyjny - eliksir, który przywraca naturalny rozmiar obiektu spryskanego Eliksirem Rozdymającym.
Składniki:
- 500 ml wywaru z blekotu
- 30 g krwawego pieprzu,
- 4 rogate ślimaki,
- szczurza śledziona
Przygotowanie: Zagotuj wywar. Wrzuć 10 g pieprzu. Zamieszaj w prawo. Dodaj ślimaki. Eliksir powinien uzyskać czerwony kolor. Dodaj resztę pieprzu i śledzionę szczura. Następnie mieszaj w lewo, aż eliksir uzyska brązowy kolor. Dym będzie iść prosto w kształcie szpica.

Eliksir Bujnego Owłosienia - eliksir, który powoduje przyrost włosów. Siła przyrostu zależała od ilości wypitego eliksiru.
Składniki:
- 500 ml wywaru z berberki
- 5 goździków
- 3 muchy
- 4 stokrotki
- orzech leszczyny
Przygotowanie: Gotujemy połowę wywaru. Do reszty wrzucamy rozgniecione goździki i muchy. Do wrzącej bazy dajemy stokrotki i mieszamy przez 15 sekund. Dodajemy pozostałą część wywaru. Zamieszaj w prawo, aż eliksir uzyska fioletowy kolor. Następnie dodaj orzech leszczyny. Nie mieszaj. Po ok. 15 minutach eliksir powinien nabrać bardzo intensywnego fioletowego koloru z przyjemną wonią leszczyny i goździków.

Miłosny napój cygański (eliksir miłosny na absyncie) - słaby eliksir, który działa przez kilka godzin. Kiedy podaje się go obiektowi swojego uczucia, należy przypilnować, aby spojrzał na wybrankę, bo to do niej zapała miłością. Gdy przestanie działać, osoba, która wypiła eliksir, ma wrażenie, że śniła. Później zaczynają się koszmary związane z "miłością" i odczuwa się wstręt do czarodzieja, na którego się spojrzało. Najlepiej działa na mężczyzn, gdyż nie popadają później w obłęd, a jedynie ciężko im jest naprawdę się zakochać.
Składniki:
- 400 ml wody
- 100 ml absyntu
- kiść owoców jarzębiny
- 4 kwiaty lipy
- szczypta cynamonu
- kwas ginatzy
- 50 g cukru
Przygotowanie: Do wody dodać cynamon. Zmiażdżyć owoce jarzębiny i kwiaty lipy. Zagotować wywar. Zaraz po wrzeniu dodać kwas ginatzy. Zostawić na kilka minut. Nad absyntem podpalić cukier i rozpuszczać powoli. Następnie zamieszać całość i dodać do wywaru. Mieszając w prawo dodać stopniowo pozostałe składniki i kontynuować to do uzyskania czerwonawej cieczy. Eliksir powinien intensywnie pachnieć alkoholem. Najlepiej działa zaraz po zrobieniu. Po całej dobie traci swoją moc.

Starogrecki Eliksir Miłości - dość mocny eliksir. Dwie porcje eliksiru muszą wypić kochankowie w tym samym czasie. Działa dość długo, lecz uczucie, które wywołała magia słabnie i z czasem doprowadza do wielu problemów z ponownym zakochaniem się.
Składniki:
- 500 ml białej mewy
- 8 kawałków kory kaliny
- kawałek korzenia mandragory
- kwiaty szałwii
- skóra boomslanga
- 5 g sproszkowanych łusek smoka
Przygotowanie: W zimnej bazie rozpuścić sproszkowane łuski smoka. Rozdrobnić kwiaty szałwii i korę kaliny. Następnie zagotować wywar. Po minucie od wrzenia dodać szałwię i korę. Zamieszać 2 razy w prawo i 3 w lewo. Wówczas eliksir zabarwi się na lekko fioletowo. Następnie dodać skórę boomslanga i poczekać do zabarwienia się na biało. Następnie dodać mandragorę. Bez mieszania odstawić z ognia i przeczekać 2 godziny. Eliksir powinien być biały z delikatną poświatą i iskierkami. Znad płynu powinien leniwie unosić się dym w zawijasach.

Eliksir Postarzający - eliksir, który powoduje postarzenie się w danym momencie o kilka lub wiele lat. Zależy to od tego ile eliksiru się wypiło.
Składniki:
- 500 ml białej mewy
- 5 owoców głogu
- 1 kłącze aralii
- 2 skóry boomslanga
- 2 krople krwi trolla
Przygotowanie: Gotować białą mewę z 1 kroplą krwi trolla przez 5 minut. Z owoców usunąć pestkę i rozetrzeć z 1 kropla krwi trolla. Dodać do wywaru i mieszać 6 razy w prawo i 5 razy w lewo. Wrzucić jedną skórkę boomslanga i ponownie zamieszać jak wcześniej. Dodać kolejną i mieszać 5 razy w prawo i 6 razy w lewo. Gotowy eliksir ma biały kolor i unosi się z niego gęsty dym.

Eliksir Słodkiego Snu - powoduje natychmiastowe zaśnięcie. Jest podawany osobom chorym, cierpiącym na bezsenność i małym dzieciom mającym problem z usypianiem. Ten eliksir wykorzystuje się w szpitalach. Po zażyciu tego eliksiru osobie, której go podano nic się nie śni.
Składniki:
- 500 ml wywaru z płatków mirtu i aloesu
- 1 porcja żabiego skrzeku
- 2 twardziaki japońskie
- 50 g sproszkowanego rogu dwurożca
- 4 goździki
- 5 szczypt cynamonu
- 60 g roztworu rtęciowego
Przygotowanie: W zimnym wywarze należy wymieszać sproszkowany róg dwurożca. Pamiętaj, że trzeba mieszać w lewą stronę! Następnie wstawiamy na ogień i gotujemy. W tym czasie rozgniatamy twardziaki japońskie z goździkami. Kiedy wywar zaczyna się gotować wrzucamy te składniki. 4 razy mieszamy w prawo i 3 w lewo. Dodajemy skrzek. Gotujemy 2 minuty i dodajemy powoli roztwór rtęciowy, stale mieszając w prawo przez minutę. Na koniec dodać cynamon i bez mieszania odstawić z ognia na minutę. Eliksir ma kolor zielony, jest gęsty i ma zapach cynamonu.



POZIOM 3
Eliksir Kamaleona - eliksir powoduje, że postać, która wypije eliksir przybiera wygląd otoczenia. Efekt trwa kilka godzin. Nie ma na to antidotum.
Składniki:
- 400 ml białej mewy
- 5 g śluzu gumochłona,
- 3 korzenie mięty,
- 100 ml soku z granatu,
- 5 kropel łez smoka,
- 1 soczysty martwy żuk wodny,
- 6 komarów rzecznych
- 2 kolce koczatki.
Przygotowanie: Zagotuj połowę białej mewy. W pozostałej części wymieszaj krople łez smoka ze śluzem gumochłoma oraz sokiem z granatu. Pokrój korzenie mięty, a żuka wodnego przekrój na pół. Dodaj go z korzeniami mięty do gotującego się wywaru. Następnie zamieszaj 7 razy w lewo. Pomachaj różdżką. Dodaj korzenie mięty. Dolej zimną mieszaninę i poczekaj 3 minuty. Po tym wrzuć składniki w następującej kolejności: 3 komary, 1 kolec, 3 komary i 1 kolec. Pomieszaj 7 razy w prawo. Odstaw na parę minut, aż eliksir zmieni kolor na zielony i będzie się znad niego unosić para przypominająca ogon kameleona.

Eliksir zmieniający kolor włosów
Składniki:
- 500 ml wody
- w zależności od koloru jaki chcemy uzyskać: kwiaty mirtu - biały, kora dębu - brąz, kwiaty arniki - blond, kwiaty akonitu - czarne, owoce dzikiej róży - czerwone/rude, liście grubosza - zielone, hyzop - niebieskie.
- 5 oczu nietoperza
- cykoria
Przygotowanie: Gotujemy wodę i wrzucamy do niej tuż przed zagotowaniem: oczy nietoperza, cykorię i składniki w zależności jaki kolor chcemy. Im ich więcej, tym intensywniejszy kolor. Nie wolno gotować dłużej niż 15 minut. Po ostygnięciu można wypić lub użyć jako płukanki.

Eliksir Kurczący - powoduje kurczenie się ludzi i zwierząt.
Składniki:
- 300 ml wywaru z płatków mirtu i aloesu
- 3 korzenie stokrotek,
- suszona figa,
- 10 dżdżownic,
- szczurza śledziona,
- 200 ml soku z pijawek
Przygotowanie: W soku z pijawek rozgnieść szczurzą śledzionę, musi to odstać ok. 5 minut. Wywar z roślin zagotować. Po 2 minutach wrzucić korzenie stokrotek i dżdżownice. Uwaga, wówczas eliksir buchnie gorącą parą. Następnie mieszamy 10 razy w prawo i dodajemy pokrojoną suszoną figę. Mieszamy 10 razy w lewo. Dodajemy sok z pijawek ze szczurzą śledzioną. Mieszamy, aż eliksir zmieni kolor na bladoczerwony.

Eliksir Spokoju – eliksir, który uśmierza lęk i łagodzi niepokój.
Składniki:
- 500 ml wywaru z glistnika
- 5 liści marchwii
- garść kłączy waleriany
- kamień księżycowy
- kropla syropu z ciemiernika czarnego
Przygotowanie: Skroić liście i zamieszać w letnim wywarze. Wrzucić kamień księżycowy i zagotować. Po 3 minutach odstawić z ognia. Należy stale mieszać, a w tym samym czasie dać walerianę. Kiedy substancja zacznie gęstnieć, należy odcedzić ją od wszelkich "śmieci" oraz dodać kroplę syropu z ciemiernika czarnego.

Eliksir Wiggenowy - regeneruje zdrowie i może przyspieszyć gojenie się nawet najcięższych ran.
Składniki:
- 300 ml wywaru z pijawek
- 30 g śluzu gumochłona,
- kora drzewa Wiggen
- 10 płatków ciemiernika
Przygotowanie: Zagotować wywar wraz ze śluzem gumochłona. Po około 10 minutach stałego wrzenia, dać płatki ciemiernika. Mieszać do rozrzedzenia się substancji. Następnie dać korę i czekać do zabarwienia się eliksiru na złoty kolor. Mikstura nadaje się do spożycia po 5 dniach.

Teriak - szwedzki eliksir uzdrawiający. Bardzo skuteczny.
Składniki:
- 200 ml syropu z mniszka lekarskiego
- 300 ml wody
- 4 liście babki zwyczajnej
- korzeń arcydzięgla
- 3 owoce anyżu
- 10 ml ekstraktu z goździka
- ziele piołunu
Przygotowanie: W wodzie rozpuść syrop z mniszka. Zagotuj, a następnie dodaj 2 liście babki. Pokój korzeń arcydzięgla i wrzucaj wszystkie kawałki po kolei. Pomachaj różdżką. Dodaj resztę liści babki i 1 owoc anyżku. Mieszaj w lewo i stopniowo dolewaj ekstrakt z goździka. Dodaj resztę anyżu i wrzuć ziele piołunu. Pomachaj różdżką. Zamieszaj w prawo, aż zgęstnieje i przybierze brązowy kolor.

Eliksir Skurczający - eliksir, który powoduje kurczenie się różnych przedmiotów. Nie należy dawać dzieciom do zabawy, nie kłaść w pobliżu cennych rzeczy, a mężczyźni używający eliksiru powinni założyć fartuch, by uchronić część ciała, która znajduje się poniżej pasa.
Składniki:
- 450 ml wierzby
- 3 korzonki stokrotek
- 2 figi
- dżdżownica
- śledziona szczura
- 50 ml soku z pijawek
Przygotowanie: Zagotuj wierzbę. Po 10 minutach od wrzenia dodaj śledzionę szczura. Zamieszaj i pozostaw na parę minut. W tym czasie pokrój figi i wyciągnij z nich miąższ z pestkami. Włóż go do osobnego naczynia i wymieszaj z sokiem z pijawek. Odstaw na 8 minut. Do gotującej się mikstury dorzuć po kolei korzonki stokrotek. Pomachaj różdżką. Wrzuć dżdżownicę i mieszaj w lewo do zmiany koloru na lekko różowy. Następnie daj mieszankę fig i soku z pijawek - całość od razu. Mieszaj w prawo, aż eliksir zabarwi się na ciemn różowy. Odstaw z ognia na godzinę.

Eliksir dobrego powodzenia – wypicie go daje szczęście przez parę minut.
Składniki:
- 500 ml białej mewy
- 4 suszone skarabeusze
- 1 oko diabła morskiego
- kwiatostan lipy
- 4 całe blekoty
- szczypta cynamonu
- 2 owoce dzikiej róży
Przygotowanie: Połowę białej mewy zagotuj, a w drugiej połowie umieść szczyptę cynamonu, kwiatostan lipy i 1 blekot oraz odstaw na jakiś czas. Do gotującej się bazy wrzuć skarabeusze. Rozgnieć oko diabła morskiego i dodaj. Przekrój na pół owce dzikiej róży. Mieszając w prawo dodawaj po połówce róży. Pomachaj różdżką. Wrzuć 3 blekoty. 4 razy zamieszaj w lewo i 3 w prawo. Dodaj resztę białej mewy. Nie mieszaj, dopóki nie zmieni barwy na żółto-czerwoną. Po paru minutach zamieszaj energicznie w lewo i odstaw do ostygnięcia.




POZIOM 4
Zamieć, wilk – (eliksir jasnego umysłu) przyspiesza refleks, poprawia koordynację i koncentrację (zamieć jest silniejsza, ponieważ jest robiona z lepszej jakości składników).
Składniki:
- 250 ml wierzby
- szmaciak gałęzisty,
- bezoar,
- śledziona szczura,
- 3 całe rdesty ptasie,
- 5-8 płatków hanu
Przygotowanie: Do zimnej bazy wrzuć rdest ptasi i odstaw na pół godziny. Pokrój szmaciaka gałęzistego i śledzionę szczura. Włóż do osobnego naczynia i przykryj 5 płatkami hanu. Po odstaniu wierzby postaw ją na ogniu. Kiedy uzyska temperaturę 50 stopni wrzuć bezoar. Poczekaj do zagotowania. Następnie dodaj mieszankę. Mieszaj przez pół minuty. Jeśli eliksir nie zmieni wówczas koloru na jasnoniebieski. Dodaj kolejne płatki hanu. Podawaj w temperaturze pokojowej.

Wywar Tojadowy - przydaje się osobom zarażonym likantropią, czyli wilkołactwem. Przez tydzień poprzedzający pełnię, taka osoba zażywa eliksir. Kiedy najdzie noc, kiedy to księżyc ukazuje się w całej swej okazałości, zarażony człowiek przemienia się w wilkołaka, aczkolwiek zachowuje świadomość i umysł ludzki. Nie jest wtedy groźny dla otoczenia i panuje nad sobą.
Składniki:
- 500 ml wody
- korzeń akonitu (tojadu)
- 2 kwiaty akonitu
- para oczu nietoperza z tego samego zwierzęcia
- 4 owoce jałowca
- ślina wilkołaka, dla którego jest przygotowywany eliksir
Przygotowanie: Zagotuj wodę i wrzuć do niego pokrojony wcześniej korzeń tojadu. Duś przez godzinę. Następnie rozgnieć oczy nietoperza i dodaj wraz z kwiatami tojadu. Pomieszaj 4 razy w lew i 5 w prawo. Pomachaj różdżką. Wrzucaj po kolei owoce jałowca. Pomachaj różdżką. Gotuj przez 10 minut. Następnie zdejmij z ognia i stale mieszając dodaj ślinę wilkołaka. Eliksir ma ciemnozielony kolor. Podaje się w temperaturze 2 st.

Eliksir Blixt - zwiększa moc rzucanych zaklęć. Skutkiem ubocznym jest to, że jest moczopędny.
Składniki:
- 200 ml wywaru z berberki
- 3 owoce anyżku
- 7 szyszek chmielu
- 5 ususzonych owoców jarzębiny
- 9 kolców jeżozwierza
- para oczu diabła morskiego
- winny kamień
Przygotowanie: Winny kamień wrzucić do zimnego wywaru z berberki. Następnie zacząć gotować. W moździerzu zgnieść anyżek, chmiel i jarzębinę. Dodać do zagotowanego wywaru. Mieszać 7 razy w lewo i 3 razy w prawo. Dodaj kolce jeżozwierza. Pomachaj różdżką. Dodaj oczy diabła morskiego. Odczekaj 5 minut. Jeśli eliksir nie zmieni koloru na krwistoczerwony dodaj owoce jarzębiny.

Eliksir Hufflepuff - działa przeciwbólowo, tamuje wymioty i biegunkę.
Składniki:
- 500 ml wywaru z akonitu,
- korzeń gencjany,
- korzeń kminku,
- listownica,
- 4 suszone skarabeusze,
- 1 tęgoskór.
Przygotowanie: Do wywaru o temperaturze pokojowej należy dodać korzenie gencjany i kminku. Poczekaj 15 minut co jakiś czas mieszając miksturę. Kiedy nabierze lekko fioletowego kolor, to wstaw na ogień. Zagotuj i dodaj resztę składników. W gotowym eliksirze tęgoskór powinien się rozpaść i zmienić kolor na żółtawy.

Eliksir Neelama – dodaje żywotności i przyspiesza gojenie ran.
Składniki:
- 400 ml syropu z mniszka lekarskiego,
- 100 ml wody,
- 20 ml soku mlekowego z glistnika,
- jemioła,
- 3 ogony jaszczurek.
Przygotowanie: W soku mlekowym z glistnika zamocz jeden ogon jaszczurki i odstaw. Do syropu z mniszka dolej wody i zagotuj. Następnie odstaw na kilka minut, aby mikstura ostygła do ok. 70 st. C. W tym czasie posiekaj jemiołę na drobne kawałki i dodaj do ostygniętego wywaru. Zamieszaj 10 razy w lewo i 3 w prawo. Wrzuć dwa ogony jaszczurki i zakręć różdżką młynka wypowiadając "Neelama". Dodaj sok z ogonem jaszczurką. Kiedy eliksir całkiem ostygnie do temperatury pokojowej będzie miał jasnofioletowy kolor.

Oko Kota – umożliwia widzenie w ciemności.
Składniki:
- 500 ml wywaru z blekotu,
- winny kamień,
- muchomor cesarski,
- 15 g śluzu gumochłoma,
- 4 czarne jagody.
Przygotowanie: Połowę wywaru z blekotu podgrzej do temperatury 85 st. C, a resztę schłodź i dodaj śluz gumochłoma oraz czarne jagody. W ciepłej porcji zamieszaj winny kamień i muchomora cesarskiego (wrzucaj w takiej kolejności jak są podane). Odczekaj 10 min. Stale podtrzymuj temperaturę ciepłego wywaru, do którego stopniowo dolewaj zimnej porcji. Nie mieszaj. Gotowy eliksir będzie miał grzybowy zapach i buraczkowy kolor.

Powój - eliksir zapewnia odporność na kwas i trucizny. Bardzo przydatny w walce z potworami z trującymi wydzielinami - odtruwa organizm od trucizn zwierzęcych.
Składniki:
- 300 ml białej mewy,
- 200 ml soku z pijawek,
- korzeń żółtego jaśminu,
- 30 g soku z cytryny,
- 3 tęgoskóry pospolite
Przygotowanie: Na początek posiekaj tęgoskóry i zalej sokiem z pijawek. Postaw białą mewę na ogniu, a kiedy osiągnie temperaturę 80 st., dodaj korzeń jaśminu. Poczekaj aż eliksir zmieni kolor na zielonkawy i dodaj sok z cytryny. Zamieszaj trzy razy w prawo i dodaj mieszankę tęgoskórów i soku z pijawek. Mieszaj stale w prawo, aż z eliksiru zacznie buchać z przerwami para o kwaśnym zapachu. Kolor będzie intensywnie zielony.

Vermiculo – eliksir tamujący krwawienie i wspomagający gojenie się głębokich ran.
Składniki:
- 500 ml piątej esencji,  
- 5 młodych pędów jaskółczego ziela,
- garść kłączy krwiściąga lekarskiego,
- 10 g kwiatów żółtego jaśminu,
- 2 pancerzyki chitynowe
Przygotowanie: Do esencji w pokojowej temeperaturze należy po kolei dodać 2 pędy jaskółczego ziela, kwiaty żółtego jaśminu, 1 pancerzyk chitynowy, 3 pędy jaskółczego ziela, 1 pancerzyk i garść kłączy krwiściąga lekarskiego. Po ok. 5 minutach należy zagotować eliksir i po 2 minutach wrzenia odstawić. Mikstura będzie gotowa po osiągnięciu bladożółtego koloru, zapachu rosy o poranku i pary w kształcie wiru.



POZIOM 5
Szkiele-Wzro - eliksir, który powoduje odrastanie utraconych kości oraz wspomaga ich zrastanie. Używany przez magiczną służbę zdrowia
Składniki:
- 200 ml absyntu
- 200 ml wierzby
- 100 ml wody
- cały rdest ptasi
- 2 listki melisy
- główka przekwitniętego maku
- garść pieczarki lśniącej
- 10 g fosforu
- żabi skrzek
- serce krokodyla
Przygotowanie: Z główki maku wysypać do miseczki ziarna i utrzeć w moździerzu z wierzbą. Dodać następnie żabi skrzek i rozetrzeć. Odstaw na kilka minut. W tym czasie pokrój serce krokodyla na cienkie paski i zalej absyntem. Do kociołka nalej wodę i dodaj rdest ptasi oraz z melisą. Podgrzej do 50 st. i dodaj fosfor. Zagotuj gęstą papkę, aż zacznie bulgotać i wydzielać intensywny chemiczny zapach. Dorzuć mieszankę wierzby z makiem i zamieszaj kilka razy w lewo do uzyskania zielonego koloru. Utrzyj w moździerzu pieczarki i wymieszaj z sercem krokodyla i absyntem. Dodawaj stopniowo do mikstury. Odczekaj 10 minut bez mieszania. Następnie zrób ósemkę różdżką, uderz w kociołek i wypowiedz "Szkiele-Wzro". Odcedź eliksir od pozostałości. Gotowy eliksir będzie miał zielono-perłowy kolor z intensywnym, nieprzyjemnym zapachem.

Eliksir Desperatio - powoduje rozpacz i smutek u osoby, która go wypije.
Składniki:
- 500 ml wody
- porcja liści naparstnicy
- garść koniczyny
- składnik standardowy
- calcium equum
- korzeń asfodela
Przygotowanie: Wodę zagotuj z liśćmi naparstnicy, aby uzyskać napar o przyjemnym zapachu kwiatowym. Koniczynę ubij w moździerzu, pokrój korzeń asfodela, a następnie dodaj w odwrotnej kolejności. Zamieszaj i dodaj calcium equum. Po 5 minutach dodaj składnik standardowy. Gotowy eliksir będzie przezroczysty jak woda i bez zapachu.

Eliksir Rosnący - powoduje, że przedmiot, na który się naleje eliksir, zmniejszy się.
Składniki:
- 500 ml wywaru z pijawek
- kropla wydzieliny kapkipa
- 3 strączki wnykopieńka
- ziele konwalii
- garść grzybówki złotorzonowej
- 10 ml oleju z orzechów laskowych
- skorupa żółwia
Przygotowanie: Zanim nastawisz ogień do wywaru wrzuć ziele konwalii i skorupę żółwia. Gotuj tak długo, aż ziele konwalii się rozpadnie. Wyciągnij skorupę żółwia i ddaj kroplę wydzieliny kapkipa. Utrzyj olej z orzechów z strączkami wynkopieńka i dodaj do kociołka. Zamieszaj 7 razy w lewo i 5 w prawo. Dorzuć grzybówkę i zamieszaj 7 razy w prawo i 5 razy w lewo. W tym czasie eliksir powinien nabrać intensywnego żółtego koloru.

Eliksir Ridikuskus - po wypiciu tego eliksiru człowiek zaczyna tańczyć i śmiać się do łez.
Składniki:
- 500 ml wierzby
- garść szałwii
- 2 owoce kaliny
- cały agapant
- 20 g siarki
- skóra boomslanga
- dwie krople krwi trolla
- kwiat werbeny
Przygotowanie: Zagotuj wierzbę z garścią szałwii i kwiatem werbeny. Machnij kilka razy różdżką wypowiadając powoli "Ridikuskus". Dorzuć po kolei owoce kaliny, siarkę, skórkę, jedną krople krwi, agapant i kolejną krople krwi. Nie mieszaj, odczekaj 15 minut. Gotowy eliksir będzie miał jasnoróżowy kolor.

Eliksir Niewidzialności - eliksir czyniący niewidzialnym na krótki czas. Osoba, która chce być niewidoczna musi wypić eliksir lub ten musi być rozlany na niej, lub blisko niej.
Składniki:
- 200 ml piątej esencji
- 100 ml wierzby
- 200 ml absyntu
- kawałek kory drzewa wiggen
- 4 liście wawrzyny
- korzeń gencjany
- 1 suszony skarabeusz
- pajęczyna (jak najświeższa)
- sproszkowana perła
Przygotowanie: Do wierzby dodaj korę drzewa wiggen i odstaw na kilka minut. Zagotuj piątą esencję z korzeniem gencjany. Do absyntu dodaj sproszkowaną perłę, suszonego skarabeusza i pajęczynę (w tej kolejności). Zamieszaj 4 razy w prawo i 4 razy w lewo. Dolej do piątej esencji. Pomachaj różdżką mówiąc: invisibilitatem 4 razy. Następnie dodaj wierzbę z korą. Przykryj i duś 4 minuty. Po tym czasie udany eliksir przybierze bezbarwny kolor i będzie bardzo ciekły.

Enelya Aldarion – natychmiast usuwa skutki upojenia alkoholowego i przywraca trzeźwość bez kaca.
Składniki:
- 500 ml wody
- garść ziela hyzopu
- 3 kłącza waleriany
- szmaciak gałęzisty
Przygotowanie:  Zagotuj wodę w kociołku. Utrzyj w moździerzu kłącza waleriany i szmaciaka gałęzistego. Weź miarkę zagotowanej wody i dodaj do mieszanki. Odstaw na chwilę. Do kociołka wrzuć ziele hyzopu. Zamieszaj kilka razy w lewo. Następnie dodaj mieszankę waleriany i szmaciaka z wodą. Mieszaj w prawo do uzyskania koloru i konsystencji kleiku. Podawaj schłodzone.

Wywar dla spetryfikowanych – ożywia osoby, które zostały spetryfikowane.
Składniki:
- 500 ml piątej esencji
- 7 kłączy arcydzięgla
- 1 korzeń mandragory
- blekot
Przygotowanie: Podgrzej piątą esencję do 150 st. Pokrój kłącza arcydzięgla i połam na części blekot. Dodaj te składniki stale mieszając. Następnie przekrój korzeń mandragory na środku i dodaj do kociołka. Po czym zostaw na kilka godzin, aby sok z roślin się wytrącił.



POZIOM 6
Eliksir Żywej Śmierci - powoduje u osoby, która go zażyje silne omdlenie podobne do śmierci. Nie należy przesadzać z jego spożyciem, gdyż za dużo kropli może doprowadzić do prawdziwej śmierci.
Składniki:
- 500 ml wywaru z pijawek
- 2 korzenie asfodelusa
- korzeń piołunu
- 4 muchomory cesarskie
- garść kwiatów tojadu
- 3 krople trupiego jadu
- 6 dżdżownic
- 2 suszone pająki
- 10 korzeni waleriany
- 4 strączki sopophorusa
Przygotowanie: Zagotuj wywar. Wrzuć garść kwiatów tojadu i gotuj przez około 20 minut, aż czerwony wywar uzyska ciemniejszy kolor. W tym czasie pokrój drobno korzenie roślin. Do mikstury dodaj korzenie waleriany i zamieszaj 5 razy w lewo. Dodaj suszone pająki i dżdżownice. Ponownie zamieszaj w lewo. Powinieneś otrzymać półprodukt: rzadki płyn barwy czarnych porzeczek. Następnie wrzuć całe muchomory, gdy woda zabulgocze po nich, dodaj korzeń piołunu i asfodelusa. Zostaw na kilka minut. Potnij na kawałeczki strączki sopophorusa. Sok, który z nich wycieknie wlej do kociołka, a wywar uzyska barwę liliową. Następnie mieszaj w kierunku przeciwny do ruchu zegara, aż płyn stanie się przezroczysty jak woda. Na koniec dodaj krople jadu, stale mieszając. Gotowy eliksir powinien mieć czarną barwę.

Eliksir Proverum - eliksir prawdy. Słabszy od Veritaserum, ale równie skutecznie może nieświadomie sprawić, iż osoba po jego zażyciu będzie mówić samą prawdę. Dopiero po fakcie zorientuje się, że nie powinna czegoś mówić.
Składniki:
- 200 ml wywaru z glistnika
- 300 ml alkoholu
- irys
- 3 kwiaty lawendy
- 10 suchych liści pokrzyw
- skorupa żółwia
- 5 g białego octu
Przygotowanie: W wywarze gotuj pokrojonego na kilka części irysa. Po pół godzinie dodaj kwiaty lawendy i skorupę żółwia. Zamieszaj 6 razy w lewo i 1 w prawo. Dodaj biały ocet i mieszaj zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Kiedy mikstura zmieni kolor na fioletowy, dodaj skuszoną pokrzywę. Mieszaj tak długo, aż płyn zmieni barwę na zieloną. Później zdejmij z ognia i przecedź. Dodaj alkohol i zakorkuj w butelce. Trzymaj 10 dni. Podawaj lekko podgrzane.

Eliksir Coxossis - Eliksir używany przez uzdrawiaczy do odnawiania złamanych, czy usuniętych kości górnych partii ciała. Eliksir należy spożywać w temperaturze pokojowej, regularnie, aż kość całkowicie odroście.
Składniki:
- 250 ml wody morskiej
- 250 ml wywaru z blekotu
- 2 płat kory drzewa Wiggen
- 1 oko diabła morskiego
- 3 świeże pajęczyny
- piołun
- 1 kamyk saargo
- 1 korzeń akonitu
Przygotowanie: Wywar z blekotu podgrzewamy do 50 st. Kruszymy korę i dodajemy do eliksiru. Utrzymujemy tą temperaturę, aż kora rozmięknie. Następnie dodajemy piołun i mieszamy w lewo przez 2 minuty. Kolejnym krokiem jest zamieszanie wody morskiej (17 st.) z pajęczynami. Podgrzewamy wywar z blekotu do 90 st. Dolewamy wodę oraz dodajemy oko diabła morskiego. Zagotować i trzymać na ogniu przez 15 minut. Eliksir powinien mieć żółtawy kolor. Następnie odstawiamy w nasłonecznione miejsce i czekamy dzień. Później ponownie podgrzewamy. Kiedy temperatura mikstury osiągnie 60 st. dajemy korzeń akonitu. Mieszamy w prawo co jakiś czas. Po zagotowaniu wrzucamy kamień saargo. Nie mieszamy, lecz czekamy do zmiany barwy w szarawą i bardzo gęstą ciecz przypominającą w konsystencji budyń. Miksturę podawać, gdy ma 12 st.

Eliksir Zmniejszający Ból
Składniki:
- 500 ml wywaru z berberki
- korzeń genecjany
- 1 ząbek czosnku
- 3 owoce chmielu
- 5 kłączy aralii
- 20 ml soku z cytryny
- 4 suszone ogony szczurów
Przygotowanie: Należy skroić korzeń genecjany oraz zmiażdżyć ząbek czosnku. Zagotuj 100 ml wywaru i w trakcie wrzenia wrzuć do niego szyszki chmielu. Gotuj, aż na wierzchu zbierze się pianka. Przełóż zebraną piankę do drugiego kociołka z sokiem z cytryny i wymieszaj razem. Zagotuj pozostałą część wywaru i przelej do niego mieszankę. Odczekaj minutę i dodaj ząbek czosnku i korzeń genecjany - kolejność ma znaczenie! Pozostaw na małym ogniu przez 20 minut. Następnie dodaj aralię i ogony szczurów. Mieszaj raz w lewo, raz w prawo - powtarzaj to do momentu, aż eliksir stanie się niebieski. Po czym odcedź "śmieci" i odstaw płyn na 2 dni.

Tasardur – dodaje energii  i możliwe jest rzucanie zaklęć bez zmęczenia.
Składniki:
- 200 ml absyntu
- 2 owoce leszczyny
- 50 g cynamonu,
- garść owoców hikorii,
- 5 g opium,
- 1 błona ze skrzydeł nietoperza
- cebula
Przygotowanie: Absynt wymieszaj z opium. Dopraw cynamonem i podgrzej do 50 st. Wrzuć owoce leszczyny i zostaw tak na 15 minut. W tym czasie pokrój cebulę w plastry, a błonę w paski. Dodaj i mieszaj. Eliksir powinien stać się oleistą cieczą o jasnożółtym kolorze. Przelej przez sito i do samego płyny wrzuć owoce hikorii. Doprowadź do 100 st. Następnie odstaw. Eliksir przechowuj wraz z owocami hikorii.



POZIOM 7
Amortencja - najsilniejszy eliksir miłosny. Wystarczy dodać kilka kropel do napoju danej osoby, a zapała ona do kogoś obsesyjnym uczuciem, aby podtrzymać działanie należy eliksir podawać co 24 godziny. Przez wielu bagatelizowany, jednak doświadczeni zielarze ostrzegają przed zgubnym działaniem eliksiru. Najprawdopodobniej wyniszcza organizm.
Składniki:
- 500 ml piątej esencji
- 2 owoce wilczej jagody,
- 4 owoce dzikiej róży,
- 2 krople krwi jednorożca
- 6 pancerzyków chitynowych  
- sproszkowana perła,
- szmaciak gałęzisty,
- 3 kłącza arniki,
- serce krokodyla
- 5 g opium
Przygotowanie: Kroimy drobno szmaciaka gałęzistego, serce krokodyla, a owoce wilczymi jagodami rozgniatamy z owocami dzikiej róży. Do 100 ml piątej esencji wrzucamy grzyba, o kolejnych 100 ml bazy wrzucamy serce krokodyla, do osobnego kociołka z kolejnymi 100 ml dajemy owoce wilczej jagody i dzikiej róży. Do następnej porcji piątej esencji wrzucamy kłącza arniki i opium. Rozdrabniamy w moździerzu pancerzyki i dodajemy do kolejnych 100 ml bazy. Wszystkie porcje gotujemy i doprowadzamy do wrzenia. Następnie wymieszaj dwie pierwsze porcje w większym kociołku, ale muszą mieć temperaturę 80 st.. Mieszaj przez 4 minuty w prawo stale gotując. Następnie dodaj po kolei trzecią, czwartą i piątą porcję, które muszą mieć 95 st. Mieszaj kolejne 4 minuty w lewo. Następnie dodaj szczyptę sproszkowanej perły i jedną kroplę krwi jednorożca. Zamieszaj 13 razy w prawo. Dodaj pozostałe składniki, czyli perłę i krew. Zamieszaj 13 razy w lewo. Przytrzymaj na ogniu jeszcze parę minut, aż znad eliksiru zacznie się unosić dym w charakterystycznych spiralach, a od cieczy będzie bić perłowy blask. Dla każdego amortencja inaczej pachnie, lecz ta woń zawsze jest przyjemna. Im starszy eliksir tym mocniejszy.

Veritaserum - inaczej najsilniejszy eliksir prawdy. Po jego wypiciu, człowiek odpowiada na wszystkie zadane mu pytania nie tylko całkowicie szczerze, ale jak najbardziej wyczerpująco. Ministerstwo Magii wyznaczyło ścisłe granice, pozwalające na użycie tego eliksiru tylko w niektórych przypadkach.  Wystarczą trzy krople mikstury, by zmusić każdego do ujawnienia swoich najgłębszych sekretów.  Najprawdopodobniej istnieje na nie antidotum, ale nazwa nie jest nam znana
Składniki:
- 500 ml piątej esencji
- garść grzybówki złototrzonowej
- żółć pancernika
- listownica
- 5 strączków wnykopieńków
- 2 owoce jarzębiny
- 10 g sproszkowanyche łusek smoka
- 3 nasiona kulczyby
- kręgosłup skorpeny
- 50 ml oleju z orzechów laskowych
Przygotowanie: Uwarzenie go trwa około miesiąca i bardzo trudno zdobyć składniki. Ponadto samo przyrządzenie nie należy do najłatwiejszych. Doprowadzamy bazę eliksiru do wrzenia. Wrzucamy garść grzybów, które muszą gotować się 6 dni w 70 st. Codziennie mieszamy 10 razy w prawo i 5 w lewo. Zmiażdżyć nasiona kulczyby i wymieszać z olejem z orzechów i z łuskami smoka. Mieszanka powinna odstać jedną dobę, a następnie dodajemy ją do gotującego się wywaru. Należy zamieszać 6 razy w lewo i 3 razy prawo. Potem dodajemy 1 owoc jarzębiny, kręgosłup skorpeny i kolejny owoc jarzębiny. Nie mieszając pomachaj różdżką i odczekaj minutę do zabarwienia się na różowy. Dodaj listownicę i zostaw na 10 dni poza ogniem. Później ponownie doprowadź do wrzenia i wrzuć 2 strączki wykopieńków. Pozostałe wymieszaj z żółcią pancernika i odstaw. Trzymaj na ogniu przez 4 dni w 82 st. Dodaj żółć pancernika i zamieszaj 8 razy w lewo i 4 w prawo. Zdejmij ognia i trzymaj w chłodnym miejscu przez 5 dni. Przez ten czas eliksir powinien zmienić kolor na złoty. Odcedź z różnych śmieci i przelej do fiolek.
Powrót do góry Go down
 

Podręcznik do eliksirów

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

 Similar topics

-
» Podręcznik do eliksirów

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Instytut Durmstrang :: Organizacja :: DANE POSTACI :: Fabularne :: Materiały do lekcji-